Μ' είχες πάντα δεδομένο, τι άλλο πια να περιμένω... Κάπως έτσι δεν πάει το άσμα γνωστού στρουμπουλού τραγοδοποιού; Κάπου εκεί θέλω να καταλήξω κι εγώ, αλλά για να καταλήξω κάπου πρέπει να αρχίσω πρώτα. Ιδού, λοιπόν, το σημερινό παραλήρημα:

Όλοι έχουμε περάσει φάση καψούρας κι έχουμε τραγουδήσει το παραπάνω τραγούδι, όλοι έχουμε περάσει φάση που οι φίλοι μας μας θυμόντουσαν όποτε δεν είχαν τι να κάνουν, όλοι μας έχουμε περάσει φάση που η αξία μας στον εργασιακό μας χώρο δεν αναγνωρίζεται γιατί μας έχουν σίγουρους, όλοι μας κυβερνιόμαστε από πολιτικούς που δεν αναγνωρίζουν τη δύναμη της ψήφου σου. Ακριβώς αυτό: σίγουρους/ σιγουράκια/ δεδομένα. Συνήθως, κρατάμε λίστες δεδομένων, όγκους που είναι καταχωνιασμένα σε μια γωνία και περιμένουν πότε θα τα αξιοποιήσουμε ή πότε θα καταλάβουμε πόσο σημαντικά μας είναι. Τις περισσότερες φορές, όμως, το δεδομένο παραμένει δεδομένο, ενώ παράλληλα μπορεί δικαιωματικά να γραφτεί στη λέσχη δεδομένων μαζί με όλα τα υπόλοιπα και να γίνει ένα ακόμα του σωρού. Υπάρχουν φορές, όμως, που τα δεδομένα ξυπνάνε. Και δεν αναφέρομαι σ' εκείνα που ασφυκτιούν στον σκληρό σου δίσκο -εξωτερικό ή εσωτερικό- και κάποια στιγμή πατάς δύο κουμπιά ονόματι shif+delete κι ως δια μαγείας εξαφανίζονται αφήνοντας σε να αναπνεύσεις σαν άνθρωπος/ nerd/ κατεβάζω-ό, τι-βρω. Όχι, αυτά τα δεδομένα δεν έχουν φωνή να σου πουν πως δεν θέλουν να διαγραφούν ή ακόμη πως θέλουν να τα εκτιμήσεις. Όχι, δεν έχουν. Εσύ, όμως; Έχεις!

Όσοι είναι συλλέκτες δεδομένων είναι και λάτρεις της έννοιας της καβάτζας. Τους αρέσει να σ' έχουν στο περίμενε κι εσύ σαν καλοκάγαθο τίγκα στην καλοσύνη δεδομένο, υπομένεις. Και τι καταφέρνεις; Εκεί, στην ουρά του περίμενε ξεροσταλιάζεις μήπως και σε θυμηθεί κι αναγνωρίσει τι έχεις προσφέρει. Αμ δε! Καημένε-η μου, άμα σε αναγνώριζε δε θα σ' είχε στη στοίβα των δεδομένων. Θα σ' είχε στο πλάι του και θα σε αξιοποιούσε. Αμ δε, ξανά λέω. Αμ δε! Κακά τα ψέματα, είναι ωραίο να έχεις κάποιον δεδομένο, είτε αυτός είναι ένας/μία πρώην γκόμενος που τα μάτια του πετάν καρδούλες ακόμα, είτε ένας φίλος/η που δε θα σε παρεξηγήσει που θυμήθηκες να τον πάρεις τηλέφωνο επειδή δεν βρίσκεις κανέναν άλλον για να βγεις ή χώρισες, είτε είναι ένας εργοδότης που εκμεταλλεύεται την αδυναμία σου να είσαι εντάξει απέναντι σε εκείνον και στη δουλειά που έχεις αναλάβει, είτε είναι ένας πολιτικός που πιστεύει ότι θα επανεκλεγεί λόγω της χαμηλής νοημοσύνης σου. Είναι ωραίο να ξέρεις πως ό, τι και να συμβεί θα έχεις πάντα πίσω σου κάποιον που θα θελήσει να είναι δίπλα σου ανά πάσα στιγμή και τόπο. Είναι ωραίο να ζεις εσύ τη ζωή σου κι όποτε θυμάσαι να φωνάζεις και τα σιγουράκια σου για να σε ξελασπώσουν. Ρώτα, όμως, και τον άλλο... Εσύ, δηλαδή πως θα αισθανόσουν αν ήσουν εσύ το δεδομένο κι αυτός κυρίαρχος του shif+delete; Τώρα έρχεσαι στα λόγια μου. 

Υπάρχουν βέβαια και περιπτώσεις, που τα δεδομένα ξυπνάνε. Ξυπνάνε αφού έχουν φάει μια ωραιότατη σφαλιάρα στον φρεσκοκουρεμένο τους σβέρκο και συνειδητοποιούν την σχέση που είχε αναπτυχθεί τελικά ανάμεσα σας: εκείνη του δεδομένου- deletοκράτορας. Κι αφού ξυπνήσουν, σηκώνονται μια ωραία πρωία και φεύγουν για άλλους ουρανούς κι άλλα χωράφια ( έγινα βουκόλα) και σε χαιρετάνε κι από πάνω γιατί θεωρούν ότι πρέπει να σου δώσουν κι εξήγηση. Όχι ότι το τελευταίο βήμα δεν μπορεί να παραληφθεί, αλλά είπα να το αναφέρω για τους ευγενικούς του είδους.  Τότε είναι που οι ρόλοι αντιστρέφονται κι ο deletοκράτορας είναι το δεδομένο που πατάει το delete. Ξυπνήσανε και τα δεδομένα, κατάλαβες; 

Κάποτε έπρεπε κι αυτά, φίλε μου. Έπρεπε να καταλάβουν σε τι θέση τα είχες βάλει στις προτεραιότητές σου και πόσο σημαντικά ήταν για σένα για να αξιολογήσεις τις απουσίες τους. Το θέμα είναι πως τούτη την αξιολόγηση την κάνεις αφού έχουν απομακρυνθεί κι ως γνωστόν όταν πατήσεις shift+ delete δε σε σώζει τίποτα. Το δεδομένο έχει διαγραφεί πια. Όπως κι εσύ. Δε ξέρω, αν το κατάλαβες, αλλά η ουσιαστική διαφορά του δεδομένου από εκείνο που έχει διαγραφεί πια, είναι πως το δεδομένο μπορείς ανά πάσα στιγμή να το επαναφέρεις, ενώ το διαγραμμένο ποτέ... Κι επειδή στην πραγματική ζωή δεν υπάρχει file scavenger να σε σώσει από την ηλιθιότητά σου να διαγράψεις κάτι που πραγματικά χρειαζόσουν, κινητοποιηθείτε προτού ξυπνήσουν τα δεδομένα και δε σας σώνει τίποτα.. Γκέγκε;

Η μαύρη γάτα