Let me sing
Άκουγες ποτέ ένα τραγούδι συνεχώς; Το δικό μου ήταν κάπως έτσι:
If I was a flower growing wild and free
All I'd want is you to be my sweet honey bee.
And if I was a tree growing tall and green
All I'd want is you to shade and be my leaves.
Κι αν τα λουλούδια μαραίνονται, εγώ δίπλα σου θ' άνθιζα. Κι αν ανθίζω κάθε μέρα, δίπλα σου δε θα κοιμόμουν ποτέ. Ηλιοτρόπιο τη μέρα να κοιτώ εσένα, νυχτολούλουδο τη νυχτά να μεθάς με τη μυρωδιά μου. Κι αν ήμουνα βελανιδιά, δίπλα σου θα γερνούσα. Κι αν ήμουν φοίνικας δίπλα σου θα ξαναζούσα. Με φύλλα ανοιχτά να σε προφυλάσσουν απ' τον ήλιο για να μην καείς και με τραγούδια του αέρα και λόγια της γης εγώ θα σου μιλούσα. Μιλάω πολύ, το ξέρω, μα για σένα θα σιωπούσα. Και μια ζωή αν ήθελες θα σιωπούσα και θα γινόμουν άερας να μουρμουρίζω λόγια που δε ξέρεις να τ' ακούσεις. Μόνο θ' άκουγα εσένα. Να μιλάς, να γελάς, να τραγουδάς.
If you were a river in the mountains tall
The rumble of the water will be my call
If you were the winter, I know I' d be the snow
Just as long as you were with me, when the cold winds blow.
Κυλάς και γέρνεις. Πέφτεις και στα νερά σου κολυμπώ. Κι αν είναι δάκρυα, εγώ θα τα σκουπίσω με την παλάμη μου. Είναι τα χέρια μου τραχιά μα δε φταις εσύ, αλλά ο χειμώνας. Δίπλα μου να σαι σε χειμώνες και σε καλοκαίρια και σε άνοιξη και σε φθινόπωρο να με σκεπάζεις. Πάντα σκεπάζομαι ανεξαρτήτως εποχής και τώρα θέλω εσένα. Κι ας κάνει ζέστη κι όταν κάνει κρύο. Εσύ να με σκεπάζεις. Εσύ και μόνο εσύ.
If you were a wink, I 'd be a nod
If you were a seed,well I' d be a pod
If you were the floor, I'd wanna be the rug
And if you were the kiss, I know I'd be the hug.
Κλείνεις το μάτι και γελώ. Γελώ μόνο γελώ. Είναι που ξέρω αυτό να κάνω καλά. Είναι που με λένε Χαρά, είναι που σ' έχω απέναντι. Τόσα είναι και τόσα είμαι με το είμαστε να κρέμεται από μια κλωστή. Όχι την κόκκινη, την δεμένη, την τυλιγμένη σε ανέμη, αλλά εκείνη που δένει εμάς. Το 'ξερες πως μας δένει μια κλωστή; Μια κλωστή μας χωρίζει και μας κρατά και περιμένει φιλιά. Φιλιά, πολλά φιλιά. Και μια αγκαλιά. Μία μονάχα θέλω. Αγκάλιασες ποτέ περιτριγυρισμένος με κλωστή;
If you were the wood, I'd be the fire
If you were the love, I'd be the desire
If you were a castle, I'd be your moat,
And if you were an ocean, I'd learn to float.
Κι όταν τα ξύλα αρπάξουν για τα καλά, θα κοιτάζω την φωτιά. Θα περιμένω. Πάντα περιμένω. Περιμένω να σε δω, περιμένω να γελάσεις, περιμένω να αγγίξεις. Κι ύστερα φωτιά. Πυρκαγιά και νερό πουθενά. Κι η δίψα να μη σβήνει μα να μη θες και να μη θέλω. Κι όταν χορτάσεις να ξαπλώνω δίπλα σου και να κοιτώ τα σύννεφα. Αυτό θέλω. Να κοιτώ τα σύννεφα δίπλα σου. Και να μαντεύω γιατί η σιγουριά είναι προνόμιο λίγων.
All I want is you will you be my bride
Take me by the hand and stand by my side
All I want is you, will you stay with me?
Hold me in your arms and sway me like the sea.
Δίχως να με σφίγγεις να με κρατάς, θέλω. Είναι δύσκολο να περπατάς δίχως παρέα. Κι ας έχω γάτα κι ας μην την θες. Να γελάω και να ακούγομαι μέχρι απέναντι γιατί δεν υπάρχει καλή ηχομόνωση. Και να φωνάζω πως δε ξέρω τον λόγο του ξεσπάσματος μα κατά βάθος να ξέρω πως είσαι εσύ. Δίχως λόγο είσαι συ. Ν' αντηχεί το γέλιο μου στους λαβυρίνθους των αυτιών σου και να στο μεταδίδω. Να μην τρομάζεις με τη φωνή, την σιωπή ή το γέλιο μου. Κι αν δε σ' αρέσουν, να μην σ' ενοχλούν γιατί δεν μπορώ ν' αλλάξω και δε θέλω. Τόσα θέλω κι άλλα τόσα μπορώ να φτάνουν για να σε αγκαλιάσουν. Κι αν περισσεύουν να μη το πεις γιατί κάποια στιγμή μπορεί και να στερέψουν αλλά εσύ θα χεις απόθεμα. Να μη μου δώσεις αυτά που θέλω τη στιγμή που τα θέλω για να μη με κακομάθεις σαν τον κύριο πρέσβη, αλλά να με αφήνεις να γέρνω που και που στον ώμο σου γιατί βαριέμαι εύκολα. Κι αν νομίζεις πως θα βαρεθώ εσένα, γράψε πως είναι λάθος γιατί είναι. Να με μάθεις και να σε μάθω για να ξέρω πως χάρη σ' εσένα έμαθα ό, τι έμαθα κι εσύ αντίστοιχα. Κι αν πιστεύεις πως δε μπορείς να προσφέρεις κάτι, θα σου το πω εγώ πως πάντα κάτι προσφέρουμε κι ας μας λείπουν κομμάτια γιατί όλοι λειψοί είμαστε κι όλοι ολόκληροι γεννιόμαστε και χανόμαστε. Κι εγώ ολόκληρη θέλω να μαι και να μαι όπως ήμουν πριν κι ας μου έλειπαν κομμάτια. Κι εσύ το ίδιο. Κι ας νομίζουμε πως ο ένας ολοκληρώνει τον άλλο, είμαστε δύο. Πάντα να είμαστε δύο. Κι ας μην καταλαβαίνω τι γράφω κι ας μην καταλαβαίνεις ούτε εσύ. Να ξέρεις μόνο. Αυτό να ξέρεις.
Η μαύρη γάτα