Η γρήγορη απάντηση -σε κάθε τι- είναι θεωρητικά απαραίτητη. Αφήστε εκείνες τις στιγμές που καλύτερα να κάνεις τουμπεκί παρά να το ανοίξεις το ρημάδι. Για τις άλλες λέω εγώ, που η ετοιμολογία μπαίνει στην πρίζα κι εσύ πρέπει να απαντήσεις γρήγορα κι εύστοχα. Δε ξέρω αν η ετοιμολογία είναι προνόμιο λίγων και τυχερών ή έρχεται όποτε το θυμάται -σαν κάθε "αξιόλογο" πρώην. Πάντως είναι κάτι που εμένα προσωπικά μου αρέσει να βλέπω στα παιδιά και δη στους μαθητές. 

Πρόσφατα (σήμερα δηλαδή) αποφάσισα να κάνω ένα πείραμα τόσο για να διαπιστώσω την ετοιμολογία του "παιδιού μου" όσο και το μάθημα να είναι πιο ευχάριστο και δημιουργικό. Μπορώ να πω πως το αποτέλεσμα με άφησε παραπάνω από ικανοποιημένη και νομίζω και την μικρή το ίδιο! Ποια ήταν η ιδέα μου; 

Σε πρώτη φάση επέλεγα μία λέξη εγώ και μία η μικρή. Με αφορμή αυτή τη λέξη είχαμε δύο δυνατότητες: ή να γράψεις ό, τι σου κατέβει ή να γράψεις τρεις λέξεις- κλειδιά, οι οποίες θα σε βοηθούσαν να αναπτύξεις την ιδέα σου προφορικά. Η μικρή μου έδωσε την λέξη καπέλο με αποτέλεσμα να γράψω για τον Τρελό Καπελά απ' την Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων κι εγώ την λέξη καλώδιο (αυτή μου ήρθε εκείνη την ώρα, τι να κάνω;!) γράφοντας για την χρηστικότητα του καλωδίου. Στη συνέχεια, της έβαλα την λέξη τόνος η οποία ήταν και το highlight του μαθήματος. Τόνος γραμματικός, τόνος φωνής, τόνος ψάρι, τόνος βάρος, όλα σε μία ιστορία υπερπαραγωγή! Ναι, αγαπητοί, η φαντασία δεν εξαλείφεται με τίποτα! Έπειτα αποφασίσαμε να συμπληρώνει η μία την άλλη έχοντας εκείνη το καλοκαίρι κι εγώ τον χειμώνα. Εκεί να δεις γέλιο! Ρίμα και ξερό ψωμί! Μέχρι και μαντινάδα έβγαλε το καμάρι με την λέξη μάσκα. Πολύ δημιουργικό, ξεκούραστο και παραγωγικό μάθημα, αν και δεν είναι από εκείνα που θα έκανες κανονικά στην ώρα σου βάσει του αναλυτικού προγράμματος. Τώρα, όμως, που έχουμε τον χρόνο προ τρίτης λυκείου, γιατί να μην το προσπαθήσομεν άλλωστε; Ε; 

Κάτι τέτοια χρειάζονται τα παιδιά για να χουν όρεξη και να τους κεντρίζεις το ενδιαφέρον. Δυστυχώς, όμως, ο χρόνος πάντα μας περιορίζει κι οι εξετάσεις ακόμη περισσότερο. Χρειάζονται όμως, κι αυτά, δε νομίζετε; 

Αν θα το ξανά έκανα; Ναι.

Στην ώρα μου (του μαθήματος); Όχι. Ίσως το τελευταίο δεκάλεπτο. Μην το ξεφτιλίσουμε - δεν μας πληρώνουν οι γονείς για να παίζουμε παιχνιδάκια με τα παιδιά! Ασχέτως, αν είναι πιο παραγωγικά απ' το να διδάξεις την παγκοσμιοποίηση και τον καταναλωτισμό...

Η μαύρη γάτα