Η χειρότερη λέξη που μπορεί να σου πει κάποιος, νομίζω πως δεν είναι άλλη απ' το -καταραμένο- καταλαβαίνω. Μην παρεξηγηθώ μπορεί αυτή η λέξη να λέγεται με τις καλύτερες προθέσεις. Πραγματικά. Τι γίνεται, όμως, όταν ο άλλος δε σε καταλαβαίνει, δε μπορεί να σε καταλάβει και δε πρόκειται να σε καταλάβει; Το αν θέλει ή όχι είναι άλλο θέμα κι άλλη ιστορία...

Ό, τι κι αν περνάει ο κάθε άνθρωπος, ακόμη κι αν ο απέναντι/ συνάθρωπος/αδελφός/κολλητή/εκάστοτε μπόιφρεντ έχει περάσει το ίδιο, στην πραγματικότητα ΔΕΝ έχει περάσει το ίδιο! Πώς να το κάνουμε; Είναι και το άλλο, εκείνο που καμιά φορά όταν βρισκόμαστε σε δύσκολη κατάσταση, το να μας πει ο άλλος ένα καταλαβαίνω όχι ξερό αλλά συνοδευμένο από ποικίλα σχόλια παραμυθίας - με την αρχαιοελληνική σημασία του όρου- όχι μόνο δε σε βοηθάει, αλλά κάνει χειρότερη την όλη κατάσταση. Γιατί εκείνη τη στιγμή νιώθεις πως κανείς δε σε καταλαβαίνει και κανείς δε τραβάει το ζόρι σου κι εσύ ζεις τον προσωπικό σου Γολγοθά κι άλλα τέτοια συναφή. Κι αν όντως ισχύει κάτι τέτοιο, το καταλαβαίνω ακούγεται σαν ε και σιγά τι έγινα ή έέέέλα μωρέ, υπάρχουν και χειρότερα ή πότε θα κλείσουμε το τηλέφωνο/πότε θα σταματήσεις να κλαις τη μοίρα σου σε μένα ή βαρέθηκα. Λέμε κάτι άλλο; Τότε ανάβει το λαμπάκι και χτυπάει το σφυράκι για τον συναγερμό κινδύνου. Τα πράγματα γίνονται χειρότερα, οι καταστάσεις διογκώνονται και το καταλαβαίνω όχι μόνο δεν έχει βοηθήσει, αλλά τα 'χει κάνει χειρότερα. Κι όλα αυτά, στην περίπτωση της καλής πρόθεσης... Tragic, που λέει και η Τασούλα στην γνωστή διαφήμιση!

Τι να το κάνεις το καταλαβαίνω όταν νιώθεις πως κανείς δε σε καταλαβαίνει στην τελική; Όσο κι αν η τροφή του είναι βασισμένη στο μέλι και στο λένε με την πρόθεση να σε ανακουφίσουν. Δυστυχώς, δεν καταφέρνει τίποτα από εκείνα που επιδιώκει εκείνος από του οποίου το στόμα ξεπροβάλλουν οι φθόγγοι για να σχηματίσουν το καταλαβαίνω. Για τον απλούστατο λόγο ότι δεν καταλαβαίνει, ακόμη κι αν έχει βρεθεί στην ίδια περίσταση. Οι άνθρωποι είναι διαφορετικοί είτε μοιάζουν σαν τρεις σταγόνες νερό, είτε έχουν περάσει ακριβώς την ίδια κατάσταση , μιας και ο τρόπος που την αντιλαμβάνονται είναι κατά κύριο λόγο διαφορετικός. Το αποτέλεσμα; Η αίσθηση της απόλυτης μοναξιάς 100 φορές εντονότερη από τι πριν ακουστεί η καταραμένη λέξη. Όχι δε με καταλαβαίνεις και δε πρόκειται να με καταλάβεις - πιθανόν ποτέ.  Δεν είναι κακό, ούτε θα εκνευριστεί κανείς αν τη στιγμή που σ' έχει ανάγκη δεν ακούσει το καταλαβαίνω σου. Αντιθέτως, μπορεί και να το εκτιμήσει περισσότερο απ' όσο νομίζεις...

Τώρα αν ανήκεις στην κατηγορία εκείνων που το καταλαβαίνω τους ανακουφίζει, έχασες 5 ολόκληρα λεπτά και δε θα τα ξανά κερδίσεις ποτέ σου. Δε λυπάμαι - γιατί δεν καταλαβαίνω. 

Η μαύρη γάτα