Χρόνια μας και χρόνια σας πολλά!

8:01 μ.μ. 2 Comments A+ a-

Μας τίμησε και το Google
Πριν καιρό είχα γράψει ένα κείμενο - το οποίο δεν έχω αναρτήσει- σχετικά με τη θέση της γυναίκας στο  Ισλάμ με αφορμή την σειρά Tudors που έβλεπα για μια ακόμη φορά. Τώρα, με αφορμή την ημέρα της γυναίκας νομίζω πως ένα μέρος του (παραήταν μεγάλο για ανάρτηση!) κολλάει και θα εξηγήσω το γιατί.
Όσοι έχουν δει τη σειρά γνωρίζουν πάνω κάτω τι γινόταν. Όσοι πάλι όχι να σας ενημερώσω σε μέσες άκρες: η σειρά επικεντρώνεται στην πολιτική και... ερωτική ζωή του βασιλιά της Αγγλίας, Ερρίκου του 8ου  (πατέρα της βασίλισσας Ελισάβετ, της παρθένου βασίλισσας). Οι γυναίκες για τον Ερρίκο, σε μια πιο προσεχτική μελέτη της ιστορίας του μπορούν να παρομοιαστούν εύκολα με ένα καθημερινό παιχνίδι. Θα μου πείτε, η γυναίκα είναι το αλατοπίπερο του καθημερινού φαγητού και θα συμφωνήσω. Ειδικά εκείνη την εποχή, οι γυναίκες καλλωπίζονταν σε καθημερινή βάση αναδεικνύοντας ακόμη και την μηδαμινή ομορφιά τους. Θα μπορούσαν, όμως, να χαρακτηριστούν κι ως πολιτικά πιόνια. Αν μη τι άλλο, την περίοδο εκείνη η γυναίκα είχε ελάχιστα δικαιώματα. Η ματαιοδοξία του Ερρίκου και η ανάγκη του να έχει αρσενικό διάδοχο τον οδήγησαν στο αποκτήσει 6 βασίλισσες και μια σειρά από ερωμένες με αρκετά ανομολόγητα εξώγαμα, ένα εκ των οποίων αναγνωρίστηκε. Η δίψα του δεν είχε όρια. Θολωμένος από την εξουσία κι απ’ την επιρροή των εκάστοτε συμβούλων οι γάμοι του διαλύονταν ο ένας μετά των άλλο. Ο πρώτος ακυρώθηκε -όσο κι αν ο Πάπας προσπάθησε να το αποφύγει-  όπως κι ο τέταρτος, ο δεύτερος κι ο πέμπτος κατέληξαν με τον αποκεφαλισμό των συζύγων του, ενώ η τρίτη βασίλισσα πέθανε στην γέννα. Η μόνη που γλύτωσε από το μένος του αιμοδιψή μονάρχη ήταν η έκτη κι η τελευταία η οποία έζησε λίγα χρόνια μετά τον θάνατο του. Οι δικαιολογίες που έβρισκε ο Ερρίκος για να ακολουθήσει ένα διαφορετικό ζευγάρι πόδια κάθε φορά πολλές φορές ξεπερνούσαν τα όρια. Εκείνος, ως βασιλιάς είχε το ακαταλόγιστο και το αλάθητο. Μπορούσε να έχει μια σειρά από ερωμένες, όταν όμως η πέμπτη γυναίκα του ακολούθησε το παράδειγμα του κατέληξε να χάσει το όμορφο κεφάλι της, όπως κι η Anne Boleyn για την οποία ξεκίνησαν όλα. Η αυλή ήταν γεμάτη από γυναίκες που διακατέχονταν πολλές φορές από έλλειψη ηθών χωρίς να έχουν, όμως, το δικαίωμα να εκφέρουν ελεύθερα την γνώμη τους, ούτε να συμμετέχουν στα πολιτικά δρώμενα με την συγκατάθεση τους. Μακρηγόρησα -πάλι... 
Βλέποντας, λοιπόν, τότε την σειρά μου είχε έρθει στο μυαλό η θέση της γυναίκας στο Ισλάμ. Δεν συνηθίζουμε να συγκρίνουμε πορτοκάλια με μήλα, μα εδώ υπάρχει ένας κοινός παρανομαστής: η γυναίκα.
Η θέση της στο Ισλάμ είναι από πολλές απόψεις κατώτερη από εκείνη του άντρα. Μην νομίζετε πως έχει πάψει να συμβαίνει  επειδή τα υποκουλτουριάρικα τούρκικα που μαστίζουν την ελληνική τηλεόραση παρουσιάζουν το αντίθετο. Υπάρχουν ακόμη χώρες στις οποίες η γυναίκα ενώ έχει τα ίδια θρησκευτικά καθήκοντα με τον άντρα, η θέση της δεν είναι ίδια. Για το Ισλάμ η γυναίκα είναι ένα ευτελές αντικείμενο, δίχως αξία. Η καλύπτρα που φοράνε εκφράζει επακριβώς τους περιορισμούς που έχει μία μουσουλμάνα. Η πολυγαμία και η μοιχεία είναι επιτρεπτές μόνο στην περίπτωση του άνδρα, ενώ το μερίδιο της περιουσίας ενός αγοριού είναι το διπλάσιο από εκείνο που δικαιούται η αδελφή του. Οι διακρίσεις που αναφέρει το Κοράνι εφαρμόζονται με υπερβάλλοντα ζήλο στις περισσότερες μουσουλμανικές χώρες, γεγονός που εξηγεί το ότι οι γυναίκες θεωρούνται πολίτες δεύτερης κατηγορίας. Αυτά είναι ελάχιστα δείγματα, του τι συμβαίνει στις ισλαμικές χώρες.
Σίγουρα, η σύγκριση δεν είναι ισότιμη. Την εποχή του Ερρίκου οι γυναίκες ήταν απελευθερωμένες σεξουαλικά και δεν αναγκάζονταν να κρύψουν ολόκληρο το σώμα και μέρος του προσώπου τους για να μην φέρουν ντροπή στην οικογένεια τους. Αντιθέτως, η σεξουαλικότητα τους χρησιμοποιούταν για την υποκίνηση συμφερόντων. Δεν παύει, όμως, η γυναίκα και στις δύο περιπτώσεις να στερείται των δικαιωμάτων της. Θα μου πείτε, τι μας νοιάζει εμάς τώρα για τον Ερρίκο και τον κάθε προϊστορικό… Το γεγονός ότι εδώ κι αιώνες κάποια πράγματα δεν έχουν αλλάξει και δεν διατίθενται ν’ αλλάξουν δεν πρέπει να μας ανησυχεί; Στον 21ο αι. την εποχή της ανευθυνότητας, της απαξίωσης των πάντων, της ανεργίας, της κρίσης δεν δέχομαι να υπάρχουν γυναίκες εκεί έξω που αντιμετωπίζουν προβλήματα επειδή είναι γυναίκες. Σκεφτείτε εκείνες τις μανάδες που γαλουχούν τα αρσενικά παιδιά τους να συμπεριφέρονται έτσι στις γυναίκες που θα βρεθούν δίπλα, μπροστά ή ακόμη και πίσω τους. Μην βιαστείτε να με σχολιάσετε ως φεμινίστρια. Αν ό, τι συνέβαινε στις Μουσουλμάνες, συνέβαινε σε άνδρες, τα ίδια θα έλεγα.
Στην περίπτωση του Ισλάμ, η θρησκεία παίζει βασικό ρόλο στην συνέχιση αυτής της συμπεριφοράς. Μην ξεχνάμε πως τα πιο απάνθρωπα εγκλήματα έχουν γίνει στο όνομα της θρησκείας. Κι αν πιστεύετε πως ο Ερρίκος, απ’ την άλλη, ενεργούσε μόνος του, κάνετε λάθος. Η Καθολική Εκκλησία είχε βάλει κι εκείνη το χεράκι της.
Άνθρωποι είμαστε και λάθη θα κάνουμε, όχι το ανάποδο. Δεν χρειάζεται να τα ρίξουμε όλα σ’ ένα ιερό βιβλίο. Σε αυτούς που το διαβάζουν κ το προσκυνούν δίχως δεύτερη σκέψη να τα ρίξουμε… Μακάρι τέτοιες καταστάσεις να μην συνέβαιναν, αλλά οι αλλαγές είναι πάντα σταδιακές. 

Βέβαια, η άνιση μεταχείριση της γυναίκας δεν συμβαίνει μόνο στις Ισλαμικές χώρες. Συμβαίνει καθημερινά σε όλο τον πλανήτη: Γυναίκες κακοποιούνται καθημερινά ενώ τα γυναικεία θύματα ενδοοικογενειακής βίας αυξάνονται. Τα θύματα βέβαια, μπορεί να μην είναι μόνο γυναίκες αλλά και παιδιά - αυτό δυστυχώς, όμως, είναι μια άλλη ιστορία... Πόσες γυναίκες υπάρχουν εκεί έξω που τυγχάνουν τέτοιας μεταχείρισης και δε μιλάνε; Φοβούνται και δε μιλάνε. Νομίζουν πως την επόμενη μέρα θ' αλλάξει κάτι και δε μιλάνε. Εγκαταλείπουν και δε μιλάνε... Υπάρχουν, όμως, κι εκείνες που η φωνή τους κάποια στιγμή ακούγεται, δεν παραδίδουν τα όπλα και δε χάνουν τον πόλεμο. Αντιθέτως, τον κερδίζουν. Η υπεράνθρωπη προσπάθεια που καταβάλουν δε μπορεί να μετρηθεί αν δεν έχεις βιώσει κάτι ανάλογο. Χρειάζεται αρκετή δύναμη και κουράγιο για να βγουν από εκείνη την κατάσταση που πολλές φορές είναι βγαλμένη από σενάριο ταινίας... Κι όταν το καταφέρνουν το μπράβο που θα ακούσουν δεν επαρκεί πραγματικά. Όπως και να 'χει επειδή δεν ξέρω τι άλλο θα ταίριαζε σε τέτοιες περιστάσεις εγώ μπράβο θα πω σε εκείνες που καταφέρνουν να το αντιμετωπίσουν και καλή δύναμη σ' εκείνες που το σκέφτονται.
Νομίζω πως επεκτάθηκα λίγο παραπάνω από όσο συνηθίζω, αλλά ίσως χρειαζόταν... Χρόνια μας και χρόνια σας πολλά, λοιπόν! 

Η μαύρη γάτα

2 σχόλια

Write σχόλια
art nouveau
AUTHOR
10 Μαρτίου 2012 στις 10:22 π.μ. delete

Εξαιρετικο αρθρο!!Σε βρηκα στα Greek blogs by women και θα περναω συχνα απο δω!!Φιλια!

Reply
avatar
Unknown
AUTHOR
10 Μαρτίου 2012 στις 10:37 π.μ. delete

Σ' ευχαριστώ! Να περνάς, να περνάς! :)

Reply
avatar