Λένε πως οι γάτες είναι από τα πιο συμφεροντολόγα ζώα. Ε, λοιπόν, λάθος κάνουν και λάθος λένε. Άι σιχτίρ με τις προκαταλήψεις σας! Τι φταίνε οι γάτες δηλαδή; Που στην τελική, μια χαρά ζώα είναι, χνουδωτά, στρουμπουλά - μπουμπούλες ένα πράμα- και τρόπον τινά αυτόνομα! Ε μα! Και ναι, λυπάμαι που σας γκρεμίζω απ' το ροζουλί/λιλά/ροδακινί/εμπριμέ συννεφάκι σας αλλά η γάτα δεν είναι το πιο συμφεροντολόγο ζώο. Ο άνθρωπος είναι (ναι, ρε, ζώο είσαι κι εσύ!). 

Οι παλιοί λέγανε κι οι καινούργιοι δηλαδή ακόμη λένε δείξε μου το φίλο σου, να σου πω ποιος είσαι. Ε τώρα πρέπει να το αλλάξουμε σε κάτι τέτοιο: δείξε μου το συμφέρον μου να σε κάνω φίλο μου! Μετά τον Ελληνάρα, τον κάφρο γκόμενο/φίλο/ ξάδελφο, την μπίμπο- γλάστρα, τον μετροσέξουαλ κι όλους τους νέους τύπους ανθρώπους που έχουν περιθωριοποιήσει τον διαχρονικό homo universalis, έρχεται το νέο είδος, η εξέλιξη της εξέλιξης... ταράάάάάάάαάάν: ο συμφεροντολάγνος! Παρακάτω ακολουθεί μία πιο λεπτομερής περιγραφή του για να τον αναγνωρίζεται ευκολότερα - εκτός κι αν χρειαστεί να κοιτάξετε στον καθρέπτη....

Ο συμφεροντολάγνος

Μότο: τα καλά και συμφέροντα

Ηλικία: απροσδιόριστη. Ο συμφεροντολάγνος δεν κοιτάζει χρόνια. Κάτι σαν τον έρωτα ένα πράγμα στην πιο ιδιοτελή του φάση! 

Κλασικό παράδειγμα: η θεία Σούλα που τρώει σε όλα τα σπίτια του σογιού αλλά δε κάνει ποτέ τραπέζι, ο τζαμπατζής που πάντα ισχυρίζεται ότι έχει πληρώσει, ενώ δεν έχει, η φίλη που σε θυμάται όποτε δεν έχει γκόμενο, οι πολιτικοί!

Χαρακτηριστικά: Ο συμφεροντολάγνος είναι ο πιο συνήθης τύπος ανθρώπου του 21ου αιώνα. Βρίσκεται σε κάθε οικογένεια -καμιά φορά πολλαπλασιάζεται κιόλας με αποτέλεσμα να μην ξεχάσεις να μετράς. Όλοι μας έχουμε έναν συμφεροντολόγο στο σόι μας. (Μόνο έναν;!) Δυστυχώς, όμως, το συγκεκριμένο είδος εξαπλώνεται ραγδαία. Έτσι, ο συμφεροντολόγος βρίσκεται τώρα και στη δουλειά, στην παρέα, στην "φιλία", στην σχέση, ΠΑΝΤΟΥ. Φοβού τους συμφεροντολόγους και κράτα μικρό καλάθι! 

Πώς θα τον αναγνωρίσεις; Δυστυχώς - και πάλι- αυτό είναι το πιο δύσκολο κομμάτι, καθώς τον αναγνωρίζεις αφού την έχεις πατήσει. Για να συμβεί αυτό υπάρχουν δύο πιθανά ενδεχόμενα: ή δεν το βλέπεις γιατί έχεις να επισκεφτείς οφθαλμίατρο από το σχολείο ή παρόλο που πηγαίνεις στον δόκτωρ  Γκαβούλιακ-α τακτικά, προτιμάς να παριστάνεις τον μύωπα. Όπως και  να χει η συμπεριφορά του συμφεροντολάγνου είναι τυπική: ακολουθεί συγκεκριμένες τακτικές για να καταφέρει αυτό που θέλει και συνήθως τα καταφέρνει... Και καλά (τρόπος του λέγειν) αν αυτές οι τακτικές γίνονται στα μουλωχτά και δε το παίρνεις χαμπάρι, αλλά άμα στο κάνει με στα μούτρα σου, εκεί τι να του πεις; Μπράβο, ευχαριστώ και γεια σας! 

Το χειρότερο στοιχείο του συμφεροντολάγνου είναι η μνήμη του. Κοινώς, σε θυμάται μόνο όταν σε έχει ανάγκη. Τις υπόλοιπες στιγμές που μπορεί εσύ να πέσει στην ανάγκη του, όχι μόνο δε σε θυμάται αλλά βρίσκει χίλιες δυο δικαιολογίες. Ξέρεις από εκείνες τις τίγκα στα κλισέ που τις αναμασά συνέχεια χειρότερα κι από μηρυκαστικό και στις σερβίρει δίχως γαρνιτούρα. Κι αν καμιά φορά βάλει και κανένα μαρουλάκι για να ξεκάρφωμα, έτυχε! Πέτυχε; 

Ο συμφεροντολάγνος, για να τελειώσω, κάνει ό, τι είναι να κάνει και συνήθως το πετυχαίνει. Όχι γιατί τα μέσα που χρησιμοποιεί είναι τόσο μελετημένα σαν το "έγκλημα" που πάει να διαπράξει, αλλά γιατί έχει εκ φύσεως ένα ραντάρ τελευταίας τεχνολογίας που του επιτρέπει να ανιχνεύει τα θύματά του με τον ασφαλέστερο τρόπο. Κι όλα αυτά γιατί ξέρει που να χτυπάει... και να σκοράρει! 

Πώς να τον αντιμετωπίσεις: Εδώ έχουμε ένα πρόβλημα. Γιατί, όπως όλοι, έχω πέσει κι εγώ θύμα εκμετάλλευσης και συμφεροντολάγνου-ης. Είναι που μαι μύωπας εκ του φυσικού μου, λέω, είναι που σαι μαλάκας εκ του φυσικού σου, λένε. Τώρα ή ένα απ' τα δύο ισχύει ή και τα δύο. Όπως και να 'χει νομίζω πως αυτό που εξουδετερώνει τον συμφεροντολάγνο είναι αν καταφέρεις να τον εκμεταλλευτείς κι  εσύ για δικό σου συμφέρον δείχνοντας του πως και τα μηρυκαστικά ξυπνάνε! Βέβαια, κάτι τέτοιο φαντάζει δύσκολο μιας κι έχει ανιχνευτές εξαπάτησής ή οποιασδήποτε κίνησης όμοιας με δικής του, αλλά ποτέ δε ξέρεις! Ίσως κι η προσποίηση είναι κι αυτή μία λύση: να τι μας μαθαίνει η μπάλα! Τι κι αν προσποιηθείς κι εσύ λίγο; Άστον να πιστεύει πως σ' έχει τουμπάρει. So what? 

Κι εδώ κλείνει το παραλήρημα! Καλό μήνα, αν και δεν τον βλέπω! 

Νιαααρρρ -της γκρίνιας!

Η μαύρη γάτα