Θέλω. Ρήμα. Υποκείμενο το εννοούμενο εγώ. Αντικείμενο; Αντικείμενα.  Ποικίλα αντικείμενα. 

Θέλω μια σκέψη ήρεμη να την ανακαλώ όποτε δε με χωρά το έδαφος και εξαφανίζεται κάτω απ' τα χέρια μου. Μια σκέψη που να προκαλείται, να ανακαλείται πιο σωστά, χωρίς σκέψη. Μια σκέψη που συνδέεται αλληλένδετα με μια στιγμή, ένα άγγιγμα, ένα συναίσθημα, μια πράξη. Κι η επαναφορά της στην επιφάνεια του μυαλού σου να την προβάλλει εμπρός σου και να την ξαναζείς και πάλι. Κι ηρεμείς μ' ένα θέλω.

Θέλω μια στιγμή έντασης πολλαπλασιαζόμενης εις τη νι, μια στιγμή έντασης που δεν αντέχεται. Από εκείνες που δεν ξεχνάς ποτέ και την έχεις πάντα ως σημείο αναφοράς στη ζωή σου. Που πάντα θα τη συγκρίνεις με οποιαδήποτε άλλη καταλήγει κατώτερή της. Σαν μεσσαιωνική παρθένα βασίλισσα που δεν κατεβαίνει από το θρόνο της για κανένα λόγο. Κι έτσι αδημονείς για μια κλίμακα ενός θέλω.

Θέλω μια ζωή από εκείνες που δεν τις περιμένεις να καταλήξουν όπως καταλήγουν. Που τις βλέπεις από μακριά και δεν τις αναγνωρίζεις κι ας έχουν γραμμένες το όνομά σου πάνω τους γιατί προορίζονται για σένα. Και τις αφήνεις να σε προσπεράσουν μέχρι να επιστρέψουν πάλι την στιγμή που τις έχεις ξεχασμένες σε συρτάρια αβύσσου. Κι έτσι ξεχνάς ένα θέλω που θα 'ρθει κι ας προσπεράσει.

Θέλω ένα χορό από εκείνους που νιώθεις μια ανάσα στο λαιμό να σε καίει και να χάνεσαι. Κι ένα χέρι στα μαλλιά να στα μπλέκει και να νευριάζεις μα να μη μιλάς γιατί κατά βάθος δεν σε πειράζει και τόσο. Κι εκείνος ο ήχος της εισπνοής της μυρωδιάς σου αναμεμειγμένης με το τίποτα γιατί εκείνη ξεχωρίζει. Κι έτσι ακολουθείς βήματα του παρτενέρ ενός θέλω.

Θέλω εκείνη την έμπνευση που πηγάζει από το τίποτα κι από τα πάντα. Που όλα τα τραγούδια μιλάνε για σένα και κάθε λέξη έχει κρυμμένο μήνυμα που μόνο εσύ καταλαβαίνεις. Κανείς άλλος. Και δεν καταλαβαίνουν τι γράφεις μα ούτε κι εσύ γιατί βγαίνει από μέσα σου και δεν μπορείς να ελέγξεις τη σειρά των λέξεων. Κι έτσι αναδύεται το θέλω σου κι ας παραμένει κρυμμένο.

Θέλω μια ανακάλυψη που μπορεί κάποιος άλλος ήδη να χει κάνει γιατί η παρθενογένεση είναι δύσκολο πράγμα. Να εκκολαφτεί ένας μικρός Χριστόφορος εντός μου και ν' ανακαλύψει κάτι που ήδη υπάρχει κι ας αισθανθεί πως δεν είναι ψέμα. Κι ας η αλήθεια οδηγήσει αλλού, εγώ θέλω το ψέμα. Κι έτσι ανακαλύπτεις τα θέλω σου.
  

Η μαύρη γάτα

*Καλή χρονιά, γατάκια!