Αυτή η πεποίθηση πως οι άνθρωποι αλλάζουν είτε προς το καλύτερο γιατί έμαθαν πολλά κ θέλουν ν αλλάξουν είτε προς το χειρότερο γιατί πληγώθηκαν κ πρέπει ν' αλλάξουν, εγώ δεν την πιστεύω. Δηλαδή τι; Να πιστέψω την δικαιολογία ότι ο άλλος/άλλη έγινε σκύλος επειδή μια ζωή του φερόντουσαν σαν τα ΣΚΑΤΑ κι ένα ωραίο πρωί μετά από χρόνια ξύπνησε κι υιοθέτησε την συμπεριφορά που τόσο καιρό απεχθανόταν; Ε όχι, φίλε μου, δεν το πιστεύω. Απλώς, έχει μια ελαφράς μορφής ψυχική διαταραχή. Χωρίς παρεξήγηση... 

Ε ναι, ρε παιδιά, κάπως έτσι πάει το πράγμα. Δέχομαι να συνειδητοποιήσεις πόσο δυνατός -εσωτερικά- είσαι μετά απ' τα στραβά της μοίρας, δέχομαι να συνειδητοποιήσεις τις αντοχές σου και τις δυνατότητές σου. Δε δέχομαι ξαφνικά, έστω κι μετά από πολύ κόπο, να γίνεις ο εκ διαμέτρου αντίθετος άνθρωπος που ποτέ μέχρι τώρα δεν ήσουν. Κατά βάθος ήσουν σκύλος ή μαλάκας και μια αντίδραση πυροδοτήθηκε ώστε να εμφανίσεις κι εσύ ετούτη την πτυχή που ούτε κι εσύ καημένε/-η μου ήξερες ότι διέθετες! Γιατί και η στρίγγλα γίνεται αρνάκι, αλλά και το αρνάκι λύκος. Για να συμβεί, όμως, κάτι τέτοιο σημαίνει πως κάπου εκεί στην αβυσσαλέα σου ψυχή, κάπου στα μπαλκόνια της ψυχής σου τέλος πάντων για να το θέσω πιο απλά, υπήρχε αυτή η πλευρά σου. Εύγε! Ανακάλυψες τον Κολόμβο μέσα σου κι έχεσες το κουραδόκαστρο! 

Γι αυτό keep calm κι άσε μας κουκλίτσα μου, που λένε όλοι τώρα τελευταία. Δεν άλλαξες, έτσι ήσουν πάντα και ψάχνεις μια δικαιολογία για την συμπεριφορά που ούτε εσύ δεν μπορείς να αιτιολογήσεις. Όοοοοοχι με πλήγωσε/ πρόδωσε/ πόνεσε/ έκλασε και συμπεριφέρομαι κι εγώ όπως μου φουμάρει. Ρε ουστ! Κι επειδή σε πλήγωσαν/ πρόδωσαν/ πόνεσαν/ έκλασαν πρέπει να την πληρώσει ο κάθε πικραμένος που βρίσκεται στον δρόμο σου και δεν έχει καν την προδιάθεση να κάνει τα παραπάνω; Γιατί συνήθως, η πουτάνα η μοίρα τα φέρνει έτσι ώστε να την πατάει εκείνος που δε φταίει. Πάρε για παράδειγμα το εξής: λάσπες θα πατήσεις (για να μην πω σκατόνερα πάλι) τη μέρα που έχεις στολιστεί και το παίζεις βεντέτα και τζόβενος κι όχι τη νύχτα που σαι ντυμένος/-η σαν τον γύφτο απ' το διπλανό τσαντίρι. Και την πληρώνει ο άμοιρος κι η κακομοίρα που μετά μεταμορφώνονται σαν και του λόγου σου κι έχουν την ίδια δικαιολογία με σένα υπό γλώσσης. Τελικά, όλοι τα ίδια σκατά είμαστε. 

Όχι, θα διαφωνήσω. Απλώς είναι πολύ πιο εύκολο να κατηγορήσουμε τον άλλον, παρά εμάς τους ιδίους για την οποιαδήποτε αλλαγή που είτε δεν αρέσει σε μας, είτε δεν αρέσει στην πλειοψηφία των άλλων. Εγώ πάντως, ένα θα πω και θα κλείσω: η ευκολία ενός πράγματος μπορεί να είναι τόσο υποκειμενική όσο κι η δυσκολία. Κι όποιος κατάλαβε, ας κάνει νιάου. Οι υπόλοιποι, σκυλιάστε ελεύθερα. Άλλωστε, η γνωστή ατάκα Σκύλες της λύσσας πολύ πιθανόν να γράφτηκε για εσάς!

Η μαύρη γάτα