Εκείνη η αίσθηση του ξαφνικού και του απρόσμενου είναι διπλής όψεως. Κάτι σαν κέρμα. Κι όταν πετάγεται στον αέρα, εσύ περιμένεις από που θα σου ρθει, ασχέτως αν έχεις διαλέξει κορώνα ή γράμματα. Η απόφαση έχει παρθεί κι εσύ δεν μπορείς να την ελέγξεις, όπως με το κέρμα. Εσύ απλά το στρίβεις και περιμένεις. Ε, από κει που δε το περιμένεις σου έρχεται!

Το άσμα λέει, η ευτυχία είναι αυτό που περιμένουμε να 'ρθει. Εγώ πάλι, λέω πως τίποτα δεν έρχεται όπως το περιμένεις ή όταν το περιμένεις. Από μια δουλειά μέχρι την ευτυχή έναρξη ή την δυστυχή λήξη μιας σχέσης. Άμα όλα ερχόντουσαν όπως τα θέλαμε, τότε θα ξέραμε και πως κι από τι θα πάμε κι όλα τσάι, κανέλα και μήλο! Αμ δε! Αμ δε...

Είναι και το άλλο βέβαια, εκείνο το καταραμένο κάθε εμπόδιο για καλό που είναι το τυράκι όταν σου συμβαίνει η στραβή μπας και γλιτώσεις από την Απαισιοδοξία που θέλει να σε ρίξει στο κενό δίχως δικλείδα ασφαλείας κι ασφάλεια ζωής. Είναι που συνήθως το καλό που έρχεται, δεν το περιμένεις -όπως φυσικά και την στραβή- κι ενθουσιάζεσαι γιατί επανέρχεται η ισορροπία στη ζωή σου. Έχασες έναν άνθρωπο, έρχεται ένας άλλος, μένεις άφραγκος, βρίσκεις 20 ευρώ στο δρόμο (λέμε τώρα) κι είναι θησαυρός κ.ο.κ. Έτσι πάνε αυτά. Απλώς, συνήθως το καλό που λέγαμε, επειδή έχει αυτή την ιδιότητα του απρόσμενου, ό, τι σκατά και να ναι, το δέχεσαι κι ίσως και κατεβάζεις και τον πήχη για το δεχτείς. Είναι που το καλό εμπεριέχει και το κακό μωρέ, γι αυτό!

Τι να σας πω, ρε αδέλφια, εγώ απ' αυτά δε ξέρω. Είμαι μικρή κι αθώα, όπως συνηθίζω να λέω, αλλά κανείς δε με πιστεύει. Εμένα άμα είναι να μου ρθει το εμπόδιο και δω το καλό αναρωτιέμαι αν είναι κι αυτό ένα ακόμη εμπόδιο. Μάλλον έχει δίκιο κάποιος που μου πε πρόσφατα άμα σου πω ότι είσαι απαισιόδοξη θα το δεχτείς; Για να μην έχετε απορία,  το δέχτηκα - κι ας ελπίσουμε πως το τελευταίο καλό που μου τυχε, δεν είναι καμουφλαρισμένο. 

Αχί, αχί! Γεια σας και νιααααρρρ! 

Η μαύρη γάτα