Γελάει - μαζί σου-, κλαίει -μαζί σου-, χαμογελάει - μαζί σου-, ζει -μαζί σου-, πονάει -μαζί σου-, υπάρχει -μαζί σου. Είναι ο μόνος άνθρωπος που θα κάτσει πάνω από το κεφάλι σου όταν έχεις πυρετό ή δέκατα, θα σου φτιάξει κομπόστα για το βήχα, το αγαπημένο σου φαγητό, θα γκρινιάξει που δε παίρνεις ζακέτα όταν έχει ψύχρα, θα σου πει πάντα το γραφικό να προσέχεις, θα ανησυχεί για όλη του τη ζωή. Είναι ο μόνος άνθρωπος που του δίνεις δύναμη χωρίς να το ξέρεις, εκείνος που θα ναι πάντα δίπλα σου στις χαρές και στις λύπες, εκείνος που θα σε στηρίξει στην κάθε σου απόφαση - εκτός αν περιλαμβάνει τατουάζ, πληθώρα σκουλαρικιών κι έναν τυπά με ράστα/ τύπισσα με τάσεις τυλίγματος, εκείνος που θα μαγειρέψει, θα καθαρίσει το σπίτι, θα πλύνει, θα σιδερώσει και θα έχει πάλι χρόνο για σένα ακόμη κι αν δεν έχει για εκείνον. Είναι ο μόνος άνθρωπος που θα σου δώσει και το τελευταίο ευρώ απ' το πορτοφόλι του ακόμη κι αν δε θα έχει αύριο για να πάρει τσιγάρα ή δε ξέρω κι εγώ τι, που θα βάλει τα δικά σου θέλω πάνω απ' τα δικά του, που θα στερηθεί για σένα πραγματικά ό, τι μπορεί, που η ευτυχία σου θα ναι πάντα από τη δική του ίσως επειδή η δική σου ισοδυναμεί με τη δική του...

Το άσμα λέει πως η ευτυχία είναι αυτό που περιμένουμε να 'ρθει. Για τον άνθρωπο αυτόν, η ευτυχία είσαι εσύ. Κι αν όχι μόνο εσύ, το μεγαλύτερο τμήμα της. Κι αυτό λέει πολλά. Η αλήθεια είναι πως δίχως αυτόν, δεν υπάρχεις και δε θα μπορούσες να υπάρξεις. Κι όμως, θυσίασε πολλά, πάρα πολλά για είσαι εσύ εδώ σήμερα, να στέκεσαι, να μιλάς, να νιώθεις, να συμπεριφέρεσαι, να έχεις τα απαραίτητα -κι όχι μόνο-, να συνεχίσεις να υπάρχεις. Φυσικά κι υπάρχουν φορές που αρπάζεσαι από λέξεις κι από εκφράσεις κι από κινήσεις κι απ' όλ' αυτά μαζί. Αλλά ακόμη κι όλες αυτές οι "άσχημες" στιγμές μαζεμένες δεν αναιρούν όλες τις παραπάνω κι άλλες τόσες που δεν αναφέρθηκαν. Άλλωστε, μάνα είναι μόνο μία!

Χρόνια πολλά σε όλες τις μαμάδες που θυσίασαν 9 μήνες και το αγαλματένιο τους κορμί για όλους εμάς και που θυσιάζουν ακόμα ό, τι μπορούν , εκτός από εσένα. Και κυρίως, χρόνια πολλά και στη δική μου μαμά! 

Η μαύρη γάτα

Υ.Γ. Μην θυμάστε τις μαμάδες σας μόνο την δεύτερη Κυριακή του Μαΐου. Μπορεί να μην κάνουν το ίδιο, αλλά μπείτε λίγο και στη θέση τους. Εσάς θα σας άρεσε να σας θυμούνται μόνο στη γιορτή σας;