Καλό ταξίδι...
Κάθε χρόνο καταγράφονται ένα εκατομμύριο θανατηφόρα οδικά ατυχήματα στην Παγκόσμια Κοινότητα. Το 80% - νεκρών ή τραυματιών- ανήκει στην ηλικιακή γκάμα 16-44 ετών. Αυτό το στοιχείο είναι ένα μικρό δείγμα του τι συμβαίνει όταν κάποιος βρίσκεται πάνω ή κάτω από τις ρόδες. Είναι λεπτό το ζήτημα που θίγω και το ξέρω. Όταν, όμως, ακούς παρεμφερή περιστατικά κάθε χρόνο, φοβάσαι μήπως κάποια στιγμή το περιστατικό που θα σου διηγηθούν αφορά κάποιον που πραγματικά ξέρεις, κάποιον με τον οποίο κάποτε γέλασες, έκανες ένα τσιγάρο ήπιες μια μπύρα. Αυτή την στιγμή, την φοβόμαστε όλοι μας…
Σήμερα, είναι μια άσχημη μέρα για πολλές οικογένειες. Για μία συγκεκριμένη σίγουρα. Το περιστατικό έφτασε και στα δικά μου αυτιά. Δεν μπορώ ούτε και θέλω να αναφερθώ σε λεπτομέρειες. Δεν έχουν σημασία. Αυτό που μετράει πραγματικά, είναι πως ένα ανήλικο παλικάρι χάθηκε. Είναι λεπτή η θέση μου κι όλων μας. Τι μπορεί να πει κανείς σε τέτοιες περιπτώσεις; Ο πόνος δεν απαλύνεται. Εκείνη η μάνα…
Ό, τι έγινε, δεν αλλάζει. Ζωή σε μας! Όσο μας απομένει να το ζήσουμε, όχι να το χαραμίσουμε. Καλό ταξίδι, στο παιδί και στο κάθε παιδί, γιατί δυστυχώς, θ’ ακολουθήσουν κι άλλα. Ας ελπίσουμε κάθε χρόνο να είναι και λιγότερα τα θύματα…
Δεν θέλω να μακρηγορήσω, είναι ανούσιο κ ανώφελο. Εύχομαι μόνο, οι οδηγοί να είμαστε πιο προσεχτικοί και να μην προκαλούμε την τύχη μας. Γιατί αν η τύχη έχει εφτά ζωές, εμείς όχι.
Μέχρι τότε… νιαααααρρ!
The black cat