Πάμε πλατεία;
Εχθές ήταν η πανευρωπαϊκή συγκέντρωση στις μεγάλες πλατείες όλως των ευρωπαϊκών πόλεων. Χιλιάδες αγανακτισμένοι γέμισαν τις πλατείες για μια ακόμα φορά, διαμαρτυρόμενοι για την σημερινή πολιτική κατάσταση. Ανάμεσα τους βρέθηκα κι εγώ προς δήλωση όχι της αγανάκτησης ( η αλήθεια είναι, πως φημίζομαι για τις γαϊδουρινές αντοχές μου, οπότε μην με προσμετράτε καν!), αλλά της απογοήτευσης για το καλύτερο αύριο που δεν βλέπω να έρχεται –ούτε σύντομα ούτε ποτέ- αλλά ομολογουμένως κι από περιέργεια.
 |
| Σταθμός μετρό Σύνταγμα |
Πρώτη φορά μετά από τόσα χρόνια κατασκευής ο σταθμός του Συντάγματος ασφυκτιούσε από το πλήθος. Οι κυλιόμενες μη ενεργές υποβάσταζαν αγανακτισμένους και μη, πολίτες κάθε γενιάς. Μέσα στον κόσμο δεν ξεχώριζες κανέναν, ένα χάος πραγματικά. Άλλωστε η Ελλάδα έχει πάψει να φημίζεται για τον πολιτισμό που κάποτε είχε και το χάος έχει συνδεθεί άρρηκτα με το όνομα της. Όχι άδικα, θα έλεγα...
Μπροστά από την Βουλή, γιαγιάδες, παππούδες, μεσήλικες, φοιτητές, νεολαία και πιτσιρικάκια στέκονταν και με προτεταμένες τις παλάμες τους έδειχναν το άντρο των 300. Όλοι ένα τσούρμο, δίχως τάξη και πειθαρχία, θύμιζαν το ίδιο το κράτος και την κατάντια του. Πανό σκορπισμένα, σημαίες ελληνικές ξεχώριζαν από μακριά μαζί με τις φωνές. Τις φωνές εκείνες που ένωναν φωνήεντα και σύμφωνα φτιάχνοντας λέξεις, λέξεις με δύναμη, συνθήματα. Μόνο που κι αυτά δεν ακουγόντουσαν με μια συνέχεια. Το ίδιο το πλήθος δεν είχε συνοχή στην φωνή του με αποτέλεσμα είτε να μην ακούγεται τίποτα παρά ένα βουητό, είτε να ακούγονται διαφορετικά συνθήματα από διαφορετικές πλευρές του. Τίποτα, όμως, δεν τους πτοούσε. Ακάθεκτοι συνέχιζαν να γιουχάρουν, να κράζουν ως –άχρωμα κομματικά- κοράκια.
 |
| Δημοσιογράφοι στα μπαλκόνια των ξενοδοχείων. |
‘Κι α κι ου, γαμώ το ΔΝΤ’ , ‘Εεε Οοο πάρ’τε το μνημόνιο και φύγετε από ‘δω. Ουστ!’, ‘Ψωμί, παιδεία, ελεύθερια, η χούντα δεν τελείωσε το ’73!’ ήταν μερικά από τα συνθήματα που ακούστηκαν, με αποκορύφωμα το ‘Γιωργάκη, μαλάκα, δεν ήρθαμε για πλάκα!’ που συνοδευόταν κι απ’ τον υπέρτατης αξίας πίνακα της αυτού μεγαλειότητας αλλά και το ‘αλήτες, ρουφιάνοι, δημοσιογράφοι’ που ακουγόταν κάθε φορά που κάποιος δημοσιογράφος πρόβαλε από κάποιο μπαλκόνι των τριών ξενοδοχείων απέναντι της Βουλής. Αξέχαστες φυσικά έμειναν κι οι ευχές προς τον Πάγκαλο. Μα είναι να δυνατόν να του ευχόμαστε και καλά γαμήσια; Είναι δυνατόν;;; Ευτυχώς, η σύνταξη του συγκεκριμένου συνθήματος διεγράφη από την μνήμη μου, τα λουκάνικα, όμως, παρέμειναν. Και για όσους δεν το είδαν, αναφέρομαι στην ευφυέστατη κατασκευή χάρτινων λουκάνικων που έφεραν και την ανάλογη ταμπελίτσα ( τα λουκάνικα του Πάγκαλου!). Τουλάχιστον και με την τσέπη ανενεργή, ο εγκέφαλος λειτουργεί ακόμη! |
| Από album των αγανακτισμένων στο fb (25-05) |
Το βραβείο της ανοιχτής παλάμης είχε την τιμητική του, είναι το μόνο σίγουρο. Χέρια ενωμένα βράβευαν τον υπαίτιο της τωρινής οικονομικής ξεφτίλας μίας χώρας με ένα μέλλον τόσο αβέβαιο όσο και τα ίδια τα όνειρα των κατοίκων της...
Κι εγώ αναρωτιέμαι: ιδρώνει το αυτί τους; Κι αν ιδρώνει, ποιος σκουπίζει τον ιδρώτα τους;
Η αλήθεια είναι πως μέσα σε αυτό το χάος της διαδήλωσης που πολλοί έχουν κατηγορήσει είτε για την απουσία ιδεολογίας, είτε για την χαοτική φύση της, είτε, είτε, είτε, διαπιστώνεις την απελπισία του Έλληνα πολίτη, που έχει μπουχτίσει και δεν μπορεί άλλο να πληρώνει σπασμένα όχι μόνο δικά του, αλλά κι αλλωνών. Κανείς δεν άφησε τα πιστεύω του στον καναπέ του να κάνουν παρέα στην χοντρή γάτα του. Ο καθένας, κατ’ εμέ, τα κουβαλάει μαζί του όπου κι αν πηγαίνει, όποια κι αν είναι αυτά. Απλά εκείνη την στιγμή, μέσα σε αυτό το χάος της ακίνητης διαδήλωσης σε μία κεντρική πλατεία, προσπαθεί με όποια δύναμη του έχει απομείνει να δείξει πως οι αντοχές του έχουν εκμηδενιστεί και δεν έχει καμία όρεξη να βλέπει το καντράν να λειτουργεί και πάλι. Για μένα αυτό είναι οι αγανακτισμένοι – απελπισμένοι.
Κουράγιο, λοιπόν. Τα δύσκολα έπονται! Όχι μόνο για μας, αλλά και για τον κακομοίρη τον Στρος Καν που παραιτήθηκε από το ΔΝΤ. Γιατί καμαριέρες υπάρχουν πολλές, Στρος Καν, όμως, μόνο ένας! Δεν τους φοβάμαι εγώ στο ΔΝΤ, όλο και κάποιο χειρότερο θα βρουν για να τον αντικαταστήσουν!
Μέχρι τότε... νιααααρρ! *** Οι φωτογραφίες ευγενική παραχώρηση της Lina Ser!
the black cat