Η ατυχία όπως κι η τύχη έπεται και παρέρχεται. Αλλά είναι εκνευριστικό όταν σου συμβαίνουν όλα τα στραβά την πρώτη του μήνα! Πιο εκνευριστικό είναι που πιστεύεις πως δε θα σου πάει καλά ο μήνας, όμως....

Γενικά, εκεί που μου πηγαίναν όλα ανθηρά άρχισε να πέφτει η πρώτη γκαντεμόφαπα. Ξέρεις, από εκείνες τις σφαλιάρες που τις τρως άξαφνα και νευριάζεις. Πωωω! Δε ξέρω, ρε παιδιά, κάποιος μ έχει φτύσει. Για παράδειγμα, 10 χρόνια έχει το αμάξι ο πατέρας μου δεν έχει πάθει τίποτα. Μόλις το οδηγώ εγώ, όλα τα στραβά. Κλειδώνει το πορτ παγκάζ, χαλάει το παράθυρο, δεν κλειδώνει το αμάξι, χαλάει η πόρτα του οδηγού και δεν κλειδώνει. Και δεν κάνω τίποτα η κακομοίρα! Σαν το μάτι μου το τσακίρικο το προσέχω! Θα μου πεις, 10 χρόνια είναι αυτά. Ναι, αλλά καλοσυντηρισμένο το megane. Αχ να δείτε που θα μου μείνει το τιμόνι στα χέρια και θα με κυνηγάει ο πατέρας μου ότι του κατέστρεψα τον τίγρη (Σσς: έτσι είναι το όνομα του αμαξιού! Ναι, εμείς στην οικογένειά μου βαφτίζουμε και τα αμάξια. Κι όχι μόνο...). Ωημέ! Αμ το άλλο, να κόβεται το ρεύμα την ώρα που βγάζω τις αναθεματισμένες τις φωτοτυπίες; Και δε φτάνει αυτό. Χωρίς ίντερνετ, χωρίς λαπτοπ μένει κι από μπαταρία το kindle. Ναι, είμαι εθισμένη στην τεχνολογία, so fucking what?

Anyways, τον πόνο μου ήθελα να σας πω. Ελπίζω να μου ρθει η καλή και να γράψω τίποτα της προκοπής το Νοέμβρη. 

Καλό μήνα, ζώα! <3

Η μαύρη γάτα