Μ΄έχετε χάσει, το ξέρω. Σας έχω λείψει, το ξέρω κι αυτό! Συγγνώμη, ρε αδέλφια, αλλά ικανοποιήθηκε το ψωνάκι μέσα μου από τους Ελληνικούς Γυναικείους Ιστοτόπους πάλι και καταλαβαίνετε. Είναι να μην κάνεις την αρχή με την αγορά καλαμιού! 

Τέλος πάντων, σας είπα και την πιο σημαντική πληροφορία της ημέρας, που αν δε το μαθαίνατε το βράδυ δε θα κοιμόσασταν κι επειδή δε θα κοιμηθείτε αν δε διαβάσετε και τη συνέντευξη, μπορείτε να την βρείτε εδώ.

Που λέτε, ήρθα στην Αθήνα για τις διακοπές του Πάσχα. Γιατί εσείς θέλετε να φύγετε εκτός Αθήνας, εγώ πάλι το αντίθετο... Είχα πάει που λέτε εχθές στο μοναστηράκι κι όταν βγήκα απ' την έξοδο Αθηνάς, σοκαρίστηκα. Άστεγοι στο μετρό, με στρώματα και δυο κουβέρτες, άντε και κανένα έπιπλο τύπου κομοδίνο για να χουν τα λιγοστά πράγματά τους... Αυτό δυστυχώς σημαίνει πως μέχρι πρότινος είχαν κάπου να μείνουν... Άκουγα για την αύξηση του ποσοστού των αστέγων, τα βλεπα στις ειδήσεις, αλλά να το βλέπεις με τα μάτια σου είναι άλλο θέμα... Ούτε που φτάσαμε θα πω, ούτε που θα φτάσουμε. Αυτά ας τα αναλογιστεί ο καθένας από μόνος του. Το μόνο που θα πω είναι πως πρέπει να γκρινιάζουμε λιγότερο για ό, τι θεωρούμε πως μας λείπει. Τουλάχιστον όσοι έχουμε μια στέγη πάνω απ' το κεφάλι μας και κρεβάτι για να κοιμηθούμε. 

Αυτά τα λίγα για σήμερα, τα χαρούμενα και τα λυπητερά... 

Καλή βδομάδα να έχουμε.

Η μαύρη γάτα