Each kiss a heart-quake...
Με αφορμή αυτή τη φράση, θέλω να ξεκινήσω κι εγώ.
Πόσοι από εσάς θυμούνται τα φιλιά που έχουν δώσει; Κι έχουν πάρει φυσικά. Ή μάλλον να το θέσω αλλιώς: Πόσοι από εσάς θυμούνται τα πρώτα τους φιλιά; Από το πρώτο- πρώτο, μέχρι το τελευταίο- πρώτο. Προσωπικά, μπορώ να πω πως τα θυμάμαι όλα. Όχι με την ίδια ακρίβεια, λόγω του χρονικού διαστήματος που έχει περάσει, αλλά τα θυμάμαι. Θυμάμαι αν μου άρεσαν ή όχι, αν έλειπε κάτι, αν το ήθελα ή όχι, τ συναίσθημα μου δημιούργησαν. Γιατί φυσικά το κάθε φιλί σου προκαλεί κάτι αναλόγως και με τα χείλη που ακουμπάς κι αποφασίζεις να χορέψουν για μερικά δευτερόλεπτα με τα δικά σου. Και μπορώ να πω, ότι τρία φιλιά έχω ξεχωρίσει. Ένα γιατί ταίριαζε απόλυτα στα γούστα μου, ένα γιατί ήταν άκρως ανεβαστικό (το περιέγραψα όσο πιο κόσμια μπορούσα) κι ένα γιατί ήταν εκείνο που περίμενα για αρκετό καιρό. Αν θεωρήσω αυτά τα τρία ως δεδομένα και εξαιρέσω όλα τα υπόλοιπα, μπορώ και πάλι να αφαιρέσω το πρώτο για την απουσία ποιοτικού συναισθήματος. Βλέπετε, καμιά φορά μπορεί να ταιριάζουν τα χείλη σας, αλλά να μην ταιριάζει κάτι άλλο. Συμβαίνει. Κι αν πάλι θεωρήσω τα εναπομείναντα δύο ως νέα δεδομένα, θα εξαιρέσω το ‘άκρως ανεβαστικό’, για τον λόγο του ότι δεν είχε καμία περαιτέρω σημασία. Μας μένει, λοιπόν, ένα και μοναδικό φιλί άξιο μνήμης. Ίσως τούτο το φιλί να ήταν το πρώτο- πρώτο κατά μία παράδοξη έννοια...
Παρ’ όλ’ αυτά, τα πρώτα φιλιά έχουν μία χάρη που δεν έχουν όλα εκείνα που ακολουθούν. Τη στιγμή του πρώτου φιλιού, βλέπεις να πραγματοποιείται κάτι που περίμενες, κάτι απτό, κάτι νοητικό, κάτι συναισθηματικό. Επίσης, δεν είναι σημαντική μόνο η πράξη του φιλιού, αλλά και ό, τι προηγείται για να οδηγήσει σε αυτό. Για να γίνω πιο ξεκάθαρη, πως καταφέρνει ο άλλος/η άλλη να σε φιλήσει. Μπορεί και να ‘σαι κι εσύ ο άλλος/ η άλλη, δεν είναι εκεί το θέμα μας, αλλά το πως το προσπαθούν/ προσπαθείς. Για μένα αυτό κι αν είναι αλατοπίπερο. Κι ως γνωστόν ανάλατο φαί τρώνε μόνο όσοι έχουν πίεση (και ουρικό, αν δε κάνω λάθος!)!
Δυστυχώς όμως, δεν υπάρχει μόνο πρώτο φιλί. Υπάρχει κι ο τελευταίος χορός. Μπορεί να μη θυμόμαστε το τέλος ενός βιβλίου ή μιας ταινίας, το τελευταίο φιλί που δώσαμε με κάποιον, όμως, το θυμόμαστε καλύτερα. Κι αν όλοι μας περιμένουμε με ανυπομονησία το πρώτο φιλί στις ταινίες, το τελευταίο στην πραγματικότητα ( πραγματική ζωή) δεν το περιμένει σχεδόν κάνεις. Δεν είναι κάτι που το γνωρίζεις όταν δίνεις το πρώτο φιλί. Δυστυχώς – και πάλι. Νομίζω πως το χειρότερο είναι να μη γνωρίζεις πως το φιλί που δίνεις ή που δέχεσαι είναι το τελευταίο. Τι θέλω να πω; Πέραν των φορών που ξέρεις πως δε θα ξαναγγίξεις τούτα τα χείλη και απλά τα αποχαιρετάς, υπάρχουν κι εκείνες οι φορές που ή κι οι δυο αγνοούν πως δε θα ακολουθήσουν άλλα ή ο ένας απ’ τους δύο κάθεται στο θρόνο της Άγνοιας. Τότε μπορώ να πω τα πράγματα είναι κάπως πιο δύσκολα, είτε γιατί έχεις θολώσει απ’ την κα-ψ-ούρα σου, είτε γιατί δε θες να το δεις. Μπορεί βέβαια, βαθιά μέσα σου να ξέρεις πως δεν πρόκειται να ξανά συμβεί, δίχως να έχει προηγηθεί κάτι αρνητικό όλο αυτό το καιρό και ξαφνικά βρίσκεσαι προ των πυλών: τέρμα τα φιλιά απ’ τα δυο σου χείλη. Όσο ωραία είναι τα πρώτα φιλιά, τόσο άσχημα μπορούν να γίνουν τα τελευταία. Άλλωστε, πάντα ό, τι σχετίζεται με το ‘τέλος’ δεν μας αρέσει. Τις περισσότερες φορές τουλάχιστον.
Κι είναι τα τελευταία φιλιά που σου εντείνουν την αίσθηση του τέλματος περισσότερο. Ιδιαίτερα αν είσαι στη μεριά εκείνων που δε θέλουν κατά βάθος να τα δώσουν. Το καταλαβαίνω πως τα λόγια μπορεί να δείχνουν πως έχει επέλθει το τέλος μιας κατάστασης κι οι πράξεις το ίδιο. Ένα φιλί, όμως, το κάνει τελεσίδικο. Και ποιός δε θέλει να σιγουρέψει κάτι τέτοιο; Δε θα συγχωρέσω ποτέ το τελευταίο φιλί που δε μου δόθηκε – κι ας ήξερα προ καιρού πως το τελευταίο το είχα δώσει και δε το κατάλαβε κανείς από τους δυο μας.
Εσείς; Θυμάστε τα πρώτα ή τα τελευταία φιλιά σας;
* "Το φιλί είναι σα να πίνεις αλατισμένο νερό: πίνεις και η δίψα σου αυξάνεται." (Κινέζικη παροιμία)
Η μαύρη γάτα
6 σχόλια
Write σχόλιαΕννοείται πως θυμάμαι το πρώτο φιλί... εννοείται πως θυμάμαι όλα όσα οδήγησαν στο πρώτο φιλί... μέχρι και τι ρούχα φορούσαμε θυμάμαι! Το περίμενα τόσο πολύ! Θυμάμαι πώς ένιωσα... Θυμάμαι την αγωνία, την έκπληξη, την εξερεύνηση! Κρατούσα αυτή τη στιγμή στη μνήμη μου σαν φυλαχτό και την αναπαρήγαγα ξανά και ξανά όταν ήμουν μόνη. Ένιωθα τόσο ωραία... Ώσπου επήλθε ο χωρισμός και τι γύρισε και μου είπε τότε αυτός που μέχρι πρότινος ορκιζόταν ότι τα χείλη του γεννήθηκαν για να συναντήσουν τα δικά μου; "Εσύ ούτε να φιλάς δεν ήξερες!" Κι έτσι πάει η ανάμνηση... την έριξε στα τάρταρα!
ReplyΌσο για το τελευταίο φιλί... με τον ίδιο άνθρωπο... Ήταν καθαρά για να πούμε αντίο. Ήξερα ότι τα χείλη μου δε θα ξαναγγίξουν τα δικά του. Επιλογή μου. Ίσως γι' αυτό να μη θυμάμαι λεπτομέρειες. Μόνο ότι ήμουν σίγουρη θυμάμαι... και αποφασισμένη. Το ήξερα. Δεν είχε πάθος. Ένα απλό άγγιγμα των χειλιών. Τίποτα παραπάνω. Φόρος τιμής σε κάτι που κάποτε θεωρούσα αποκλειστικά δικό μου. Πόσο λάθος είχα...
Τώρα περιμένω εναγωνίως ένα νέο πρώτο φιλί. Μου 'χει λείψει αυτή η ένταση, η αγωνία να εξερευνήσεις το άγνωστο, ο ηλεκτρισμός λίγο πριν ενωθείς με τον άλλον. Ας ελπίσουμε ότι τώρα πια έχω "μάθει" πώς φιλάνε!
Δε νομίζω πως υπάρχει άνθρωπος που να μη ξέρεις πως φιλάει. Είναι κάτι το οποίο το έχουμε στη φύση μας. Όπως επίσης πιστεύω πως δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην κάνει 'καλό σεξ'. Το αν φιλάς ή όχι ωραία, έχει να κάνει κι αυτό με γούστα, όπως και στο σεξ. Μπορεί απλά 2 άνθρωποι να μην βρίσκουν αυτό το σημείο γι αυτό υπάρχει κι ο χαρακτηρισμός "φιλάει χάλια" ή "δε ξέρει να φιλάει". Όποτε ουδείς λόγος για άγχος. Τουλάχιστον στον τρόπο που φιλάει ο καθένας μας...
ReplyBy the way, κι εγώ θυμάμαι ρούχα!!
Πρώτο φιλί... χμμμ... τι μας κάνεις Χαρά! Νομίζω πως όποιος δεν τα θυμάται απλά κάπου στην πορεία των πραγμάτων επιλέγει να τα ξεχάσει.. Καμιά φορά ισχύει αυτό που λένε.. Τέλος και αρχή είναι σημεία που εφάπτονται στον ίδιο κύκλο (ή κάπως έτσι,δεν παίρνω και όρκο!). Το ένα καθορίζει το άλλο. Αν απομονώσουμε βέβαια την πράξη του φιλιού από οτιδήποτε άλλο, την πορεία της σχέσης ή την κατάληξη της, υπάρχουν πολλά φιλιά που θεωρούνται ως τα πρώτα μας. Πρώτο φιλί ever, πρώτο φιλί μετά απο τον πρώτο καυγά σας, πρώτο φιλί μετά το πρώτο σ'αγαπώ.. Κλείνοντας λοιπόν τα μάτια -πιο ατμοσφαιρικό-, θυμάμαι διάφορα πρώτα φιλιά. Υπήρχαν εκείνα τα αδέξια, που προσπαθούσες μάταια να μπλέξεις επιτυχώς τα χείλη σου με τα δικά του και τελικά καταλήγατε σε ένα κοινό γέλιο παραίτησης ή σε ενα μονόπλευρο χαμόγελο αμηχανίας την στιγμή που ο άλλος εβρισκε το φιλί καλό! Υπήρχαν τα άκρως πετυχημένα που σε έκαναν να αναρωτιέσαι αν έχει κ κυριολεκτική χροιά η έκφραση "πεταλούδες στο στομάχι". Υπήρχαν τα καρμικά, τα χείλη σου κούμπωναν στα δικά του και θαρρείς ότι οξυγόνο είχε απομείνει στον κόσμο ήταν σφραγισμένο στην κοινή σας ανάσα. Υπήρχαν τα απαγορευμένα, τα ένοχα, τα αθώα, τα παθιασμένα, τα άπειρα.. Εγω θα κάνω ειδική αναφορά σε ένα πρώτο φιλί.. Θυμάμαι είχα διαβάσει σε ένα άρθρο ότι αν ο άλλος την ώρα που σε φιλάει έχει ανοιχτά τα μάτια του, δεν αφήνεται συναισθηματικά και δεν το ζει όπως εσύ.. Πάω και εγώ λοιπόν στον καλό μου, ματάκια ανοιχτά αυτός, ματάκια ανοιχτά κ εγώ να παρατηρώ τις αντιδράσεις..Να μην τα κλείνει αυτός, να μην τα κλείνω και εγώ μην μου ξεφύγει τίποτα. Τα μάτια του να φαίνονται τεράστια σε τέτοια απόσταση και εγώ να σκέφτομαι πως είναι σαν να φιλάω βάτραχο.. Μετά απο 6 χρόνια και κάτι, αναγκάστηκα να παραδεχτώ πως ο "πρίγκιπας- πρώην βάτραχος", ήταν a -one time only- thing και εγώ όσο και αν φιλούσα είχα μείνει με την εξελιγμένη μορφή γυρίνου. Άτιμο cosmo, πόσο δίκιο είχες!
Reply"Oh, kiss me beneath the milky twilight
Lead me out on the moonlit floor
Lift you open hand
Strike up the band, and make the fireflies dance
Silvermoon's sparkling,
So kiss me..."
Χαχαχαχαχ! Υπάρχει και το φιλί "πολλά-σάλια-έβαλε-γαμώτο"! Αχαχαχαχα!
ReplyΔε θα μπορούσε να παίζει καλύτερο soundtrack από των sixpence non the richer, αν και θυμάμαι εκείνη τη σκηνή στην Άριελ που έκανε βαρκάδα με τον Έρικ και τραγουδάγανε καβούρια, βατράχια και τα συναφή και τελικά πήρε το πουλί η κακομοίρα εκείνο το βράδυ! Μπααα, προτιμώ το δικό σου!
Νιαααρρρ!
Αυτό με τα ανοιχτά μάτια το 'χω ζήσει κι εγώ και έχω να δηλώσω ότι είναι τρομαχτικό! Μα να σε φιλάει ο άλλος και να 'χει ανοιχτά τα μάτια και μάλιστα να κοιτάει αλλού!!! Κι όταν τον ρώτησα γιατί το κάνει αυτό (δεν άντεξα να μη ρωτήσω, το βρήκα φοβερά ενοχλητικό!) μου είπε: "Για να σε προσέχω και να σε προστατεύω!" Αν είναι ποτέ δυνατόν!!!
ReplyΜώρε συυυυυυυυ αχαχαχαχαχαχαχαχα!
ReplyΚυκλοφορούν κακοί άνθρωποι εκεί έξω!! Καλά έκανε ο άνθρωπος!